Anoniem - Gorinchem

Na de geboorte van onze eerste zoon, die geboren werd met een keizersnede was ik nu weer zwanger. De angst voor een volgende keizersnede was groot. Het gevoel van falen en het gevoel hebben dat ik geen geboorte had meegemaakt, maar een operatie, maakte dat ik minder genoot van mijn zwangerschap. Ik was alleen bezig was met hoe het allemaal niet moest in mijn ogen, ik moest natuurlijk bevallen.

Wat uiteindelijk er weer voor zorgde dat ik me schuldig voelde naar het kleine kindje dat in mijn buik groeide.

Ik wilde genieten van het zwanger zijn, mijn kindje welkom heten zonder bagage, en natuurlijk bevallen.

Marlies heeft mij hier geweldig bij geholpen. De gesprekken, informatie en knuffels maakte dat ik steeds meer in contact kwam met het persoontje dat in mij groeide. En dat een keizersnede net zo goed een bevalling is, ik ben het gaan geloven!

Marlies was bij ons in het ziekenhuis, zowel voor mij als mijn partner was dit prettig. Haar aanwezigheid geeft rust, daarnaast stimuleert ze op de juiste momenten. De korte periode dat ik geprobeerd heb zelfstandig te bevallen, hielp Marlies mij door de weeen, zonder mijn partner zijn plaats in te nemen.

Uiteindelijk is onze zoon alsnog geboren met een keizersnede. Steeds heb ik het gevoel gehad dat mijn partner en ik zelf de keuzes gemaakt hebben, ook de keuze om weer te gaan voor een keizersnede. Ik kan nu zeggen dat ik 2 bevallingen heb meegemaakt, dat ik een trotse moeder ben van 2 heerlijke jongens. Ik ben trots op mezelf en hoe wij met elkaar dit kleine jongentje op de wereld hebben gezet.

Marlies,

je hebt me geweldig begeleid in de bevalling van de een en de verwerking van de andere geboorte. Daarvoor ben ik je eeuwig dankbaar. Ook al hoor ik je nu al zeggen: dat heb je zelf gedaan!