Caroline en Jan - Dorst

Hi Marlies,

Na de bevalling van Daan wist ik niet goed waar ik met mezelf naartoe moest. Ik had een fluxus en de noodgang naar de OK en de blik van de assistent-gynaecoloog zal ik toch nooit vergeten. Na de bevalling moest ik ook nog een keer terug naar het ziekenhuis om alsnog extra ijzer toegediend te krijgen. Al met al een traumatische ervaring die ervoor heeft gezorgd dat ik doodsbang was voor nog een bevalling. Zou ik dat nog een keer kunnen?

De kinderwens ging toch weer kriebelen. Na wikken en wegen toch besloten dat we toch graag nog een kindje wilden. Daar hoorde echter wel bevallen bij en opnieuw bekroop mij het gevoel dat ik man en kind ging achterlaten na de bevalling. Ik wist al voor ik zwanger was dat ik een medische indicatie had voor de bevalling en ik wist al direct: dat willen en gaan wij niet alleen doen, daar in dat ziekenhuis. Ik had je naam onthouden van kennissen die een hele goede ervaring met jou hadden gehad.

Na wat lezen op je site, mailtjes en daarna een kennismakingsgesprek was voor ons al meteen duidelijk dat we jou bij deze ervaring wilden. Het traject naar de bevalling toe hadden we niet eens zozeer bij stilgestaan. Onze focus lag vooral bij het "moment suprême". Alle oefeningen, tips, informatie en toegestuurde filmpjes waren zeer welkom en maakten ook dat de zwangerschap (die al zo snel ging) nog bewuster werd voor ons. Het was immers echt de laatste keer! Tijdens het voortraject hebben we goed kennis kunnen maken en zijn we fijn door jou begeleid.

Bij de start en tijdens de bevalling ben je niet van onze zijde geweken en dat vonden we fijn. Je was als een soort rots in de branding (van weeën) en je hebt voor ons met het prachtige (foto)verslag wat gaten kunnen vullen. Zonder jou hadden we heel anders in het ziekenhuis gestaan, dat kan niet anders. En dat was precies wat we niet wilden. Ons doel was om niet verloren en alleen te zijn in het ziekenhuis, om nog maar te zwijgen van het zwarte gat tussen de overdracht van verloskundigenpraktijk naar het ziekenhuis. Het was heel fijn om met je te appen en van gedachten te kunnen wisselen.

De bevalling verliep voor ons gevoel mede dankzij jou een stuk soepeler dan de eerste keer. Een blik naar jou kon genoeg zijn. Ook voor Jan. En je hulp bij ademhalingen was erg fijn! Wat de verpleegkundige zei over hoe te ademen boeide me niet zo.. Jou zocht ik op dat moment voor hulp in de verloskamer. En top dat jij zag dat de stagiaire het niet bij het rechte eind kon hebben en jouw overleg met de gyn naar aanleiding daarvan. Een belangrijk moment tijdens de bevalling is daar wel ondervangen denken wij.

Ons doel is dankzij jou absoluut bereikt. Meer zelfs: door deze bevalling mee te maken, is een angst overwonnen en hebben wij allebei een ander gevoel aan de eerste bevalling kunnen geven.

Niets dan lof voor jou, je aanpak en je kunnen!

Liefs,

Jan, Caroline, Daan & Sjoerd