Daniëlle en Bas

Lieve Marlies,

Halverwege de zwangerschap belde ik je. Niet voor eens voor jouw rol als doula, maar omdat ik wat vragen had en had gehoord dat jij wellicht wat antwoorden had.  We belden gelijk een uur en dit was zo'n fijn gesprek dat ik na dit gesprek meteen tegen mijn man zei "Ik wil Marlies als doula". Gelukkig had je nog plek.

De zwangerschap was zwaar, keer op keer dacht ik "ik kan het niet meer" maar keer op keer wist jij de juiste dingen te zeggen die me er door heen hielpen.

Je was er altijd voor me. Dag en nacht. Via de mail, via de app, maar ook live. Ik heb je vaak gezien, ontelbare gesprekken met je gevoerd. Ik kijk op de tijd voor de bevalling met enorme warme gevoelens terug. Jouw aandeel in deze periode is voor ons van onschatbare waarde. Jij was het die steeds weer opnieuw het lichtje aanstak als het voor ons alleen nog maar donker was. Jij was het, die mij keer op keer toch weer terug liet keren naar waar het om ging: een prachtig kindje in mijn buik dat in januari geboren zou worden.

En dan de bevalling: Wat was het fijn dat jij er was. Het voelde zo vertrouwd en natuurlijk en je hebt me er zo goed doorheen geholpen. Samen met mijn man deden jullie precies wat nodig was. Je kende me zo goed en dat gaf mij zoveel vertrouwen. Dat ik thuis ben bevallen, mijn allergrootste wens, daar heb jij een hele grote rol in gespeeld. Jij gaf mij het vertrouwen en de moed om mijn dromen te volgen.

Ik kijk uiteindelijk met een heel goed en warm gevoel terug op de hele zwangerschap en bevalling. Dankzij jou!
Je was nog zoveel meer dan doula, en dat maakt het zo bijzonder. Ons contact en onze band was zo intens.

Lieve lieve Marlies, dankjewel voor alles.

Heel veel liefs, Bas en Daniëlle